Je website is af. Nu hoeft hij alleen nog te werken.

Je website is af. Nu hoeft hij alleen nog te werken.

Het begon met een uitstekend plan.

Je had een website nodig. AI kon een website maken. En jij kon typen. Eigenlijk was het vreemd dat hier ooit een hele beroepsgroep voor nodig was geweest.

Dus daar ging je.

‘Maak een professionele website voor mijn bedrijf. Modern, overzichtelijk en betrouwbaar.’

Tien minuten later stond er iets prachtigs. Rustige kleuren. Grote foto. Mooie knoppen. Volgens de homepage leverde je bovendien ‘toekomstgerichte oplossingen met impact’.

Je verkoopt tuinhekken, maar goed. Je moet jezelf ook niet te klein maken.

Tevreden leunde je achterover.

Dat was het laatste rustige moment van die avond.

Het contactformulier is bijzonder discreet

Een paar dagen later vraagt iemand of je zijn aanvraag hebt ontvangen.

Welke aanvraag?

Je besluit het formulier even te testen.

Naam invullen. E-mailadres. Berichtje. Verzenden.

‘Bedankt! Je bericht is succesvol verstuurd.’

Kijk. Keurig geregeld.

Alleen komt er geen e-mail binnen.

Je probeert het nog een keer. Weer bedankt. Weer succesvol. Weer niets.

Het formulier is buitengewoon beleefd, maar geeft verder weinig prijs.

Je vraagt AI waar de berichten blijven.

‘Goede vraag! Het formulier moet nog worden gekoppeld aan een e-maildienst.’

Ah.

Je had dus een contactformulier laten maken dat het begrip contact vooral visueel benaderde.

Ondertussen dacht jij dat het rustig was. En dacht die potentiële klant dat jij niet de moeite nam om te reageren.

Die weet niets van een ontbrekende koppeling. Die ziet jouw bedrijfsnaam boven een formulier en wacht op antwoord.

‘Ik begrijp dat dit frustrerend is,’ schrijft de chat.

Dat is fijn.

Je had alleen liever de offerteaanvraag ontvangen.

Op je telefoon krijgt je bedrijf iets mysterieus

Op de computer zag alles er prachtig uit. Je opent de website op je telefoon.

Je bedrijfsnaam houdt halverwege op. De foto toont voornamelijk een elleboog. De knop ‘Vraag een offerte aan’ bevindt zich ergens buiten beeld.

Dat houdt de werkdruk voorlopig overzichtelijk.

‘Kun je zorgen dat alles ook goed werkt op mobiel?’

Natuurlijk kan dat.

Even later past de tekst keurig op het scherm.

Het menu is wel verdwenen.

Maar eerlijk is eerlijk: het oogt een stuk rustiger.

Jij weet inmiddels hoe je met wat schuiven en kantelen alsnog bij de juiste pagina komt. Een nieuwe bezoeker heeft vermoedelijk minder belangstelling voor deze introductiecursus.

Die wilde een tuinhek.

Geen escape room.

Je staat online. Nu Google nog

Een paar weken later zoek je je bedrijf op.

Je vindt een concurrent. Nog een concurrent. Een bedrijf dat al drie jaar gesloten is.

Jezelf vind je niet.

Je probeert je bedrijfsnaam met je plaatsnaam. Je bedrijfsnaam met je dienst. Uiteindelijk typ je vrijwel je complete visitekaartje over.

Nog steeds niets.

‘Maar je zei toch dat de website geschikt was voor Google?’

‘Goed opgemerkt! Er staat nog een instelling aan die zoekmachines vertelt deze pagina’s niet op te nemen.’

Je website is dus succesvol gelanceerd met het uitdrukkelijke verzoek hem vooral geheim te houden.

De concurrentie zal je discretie waarderen.

Hoeveel mensen in die weken naar jouw dienst hebben gezocht en ergens anders terechtkwamen?

Geen idee.

Dat is het vervelende aan klanten die je nooit hebben gevonden. Ze bellen zelden om dat even door te geven.

De betaling is geslaagd. Volgens de website.

Je hebt ook online betalen laten toevoegen. Klanten kunnen meteen bestellen en afrekenen.

Dat zag er tijdens het bouwen allemaal heel professioneel uit.

Nu staat er een echte bestelling op ‘betaald’.

Alleen vind je bij de betaaldienst geen geslaagde betaling. De klant blijkt het afrekenen te hebben afgebroken.

Je vraagt hoe dat kan.

‘Je hebt helemaal gelijk. De bestelling werd al als betaald gemarkeerd zodra de klant terugkwam op de website. De daadwerkelijke betaalstatus werd nog niet gecontroleerd.’

Je website heeft dus zelfstandig besloten dat je geld hebt verdiend.

Een prettige instelling.

Je leverancier accepteert helaas geen groen vinkje.

De bestelling stond al klaar voor verzending. Nu mag je eerst uitzoeken wat er werkelijk is gebeurd, contact opnemen met de klant en de andere bestellingen controleren.

Je wilde betalingen automatiseren.

Je hebt er een dagelijkse administratieve speurtocht bij gekregen.

Je wilt alleen de knop iets naar links

Inmiddels ben je voorzichtig geworden.

‘Wil je alleen die ene knop iets naar links verplaatsen?’

AI gaat enthousiast aan de slag.

De knop staat nu goed. Het lettertype is veranderd. Je openingstijden zijn weg. En bovenaan staat ineens ‘Welkom bij Bedrijfsnaam’.

Je legt uit dat dit niet de bedoeling was.

‘Je hebt helemaal gelijk. Mijn excuses voor de verwarring.’

Dat is prettig. Je voelt je gehoord.

Je openingstijden zijn nog steeds weg.

Om 23.47 uur typ je:

‘VERANDER VERDER HELEMAAL NIETS.’

Je begon de avond als ondernemer. Inmiddels probeer je software op te voeden.

En elke keer dat je iets laat aanpassen, loop je voor de zekerheid weer je hele website door.

Het formulier. Het menu. De prijzen. De betaling.

Je durft eigenlijk niets meer te verbeteren, omdat je niet weet wat er deze keer mee verdwijnt.

De website was inderdaad snel klaar

Die eerste versie stond er in tien minuten.

Dat blijft een indrukwekkende prestatie, zolang je de volgende zes avonden niet meetelt.

Je weet inmiddels wat een foutmelding betekent. Of in ieder geval hoe je hem kopieert. Je hebt geleerd dat ‘het zou nu moeten werken’ een heel andere mededeling is dan ‘het werkt’.

En je hebt een nieuwe nevenfunctie: technische dienst.

Onbetaald, maar met uitstekende doorgroeimogelijkheden. Er gaat tenslotte regelmatig iets mis.

De besparing zag er op papier prachtig uit. Je had alleen je eigen uren op nul gezet. En gemiste aanvragen stonden nergens in de berekening, want die had je niet ontvangen.

Langzaam begint die goedkope website verdacht veel op een dure hobby te lijken.

Alleen staat de naam van je bedrijf erboven.

Je klant doet zaken met jou

Dat is uiteindelijk waar het begint te schuren.

Jouw klant heeft niets te maken met de manier waarop je de website hebt gebouwd. Die weet niet welke opdracht je hebt ingetypt, hoeveel moeite je hebt gedaan of hoe overtuigend de chat zei dat alles was opgelost.

Die wil een antwoord op zijn aanvraag. Een bestelling die klopt. Duidelijkheid over zijn betaling.

Als dat misgaat, verliest hij zijn vertrouwen in jouw bedrijf.

De chat kan daarna nog tien keer zijn excuses aanbieden.

Het gesprek met je klant voer jij.

Er moet nog wel iemand weten wanneer het goed is

Met AI kun je prima aan een goede website bouwen. Je kunt er ideeën mee uitwerken, teksten mee aanscherpen en code mee maken.

Daar hoort iemand bij die kan beoordelen wat er uitkomt. Die controleert of aanvragen aankomen, betalingen correct worden verwerkt en de website toegankelijk is voor zoekmachines. Die ook kijkt naar beveiliging, beheer en wat er gebeurt wanneer iets misgaat.

Dat werk verdwijnt niet doordat de eerste versie zo snel verschijnt.

Bij Wervora kijk ik daarom ook naar wat er gebeurt zodra iemand daadwerkelijk iets met je website probeert te doen. Een aanvraag versturen. Een bestelling plaatsen. Je bedrijf vinden. Of als eigenaar zelf iets aanpassen.

Een mooie eerste indruk is het begin. Daarna moet je op je website kunnen vertrouwen.

De rekening van een websitebouwer kun je vooraf bekijken. Wat een gemiste aanvraag waard was, ontdek je meestal nooit.

Je mag natuurlijk alles zelf uitzoeken.

Maar de chat heeft alle tijd voor nog een poging.

Jij hebt ook nog een bedrijf.